“Uitkijken als u naar binnengaat”, sommeert de man die voor de deur van het Dokgebouw zojuist de kieren heeft gedicht met cement. Moet je niet tegen mij zeggen. Wat is dat toch dat dingen juist gebeuren als ik niet wil dat het gebeurt? Ik verontschuldig mij licht beschaamd en ga naar binnen. Een nagenoeg leeg gebouw. Vakantiestilte. Normaal vind ik een school altijd deprimerend als er geen leerlingen zijn, maar merk dat ik hier dat gevoel niet heb. Ik loop langs schoonmakers die bezig zijn de vloer in de was te zetten. Er kan weer uitgegleden worden.
Ik ben een uur te vroeg voor mijn afspraak en schuif aan bij Ditte Ooms. Zij is bezig met het schrijven van een marketingplan. We hebben een kort gesprek over wat nou een sterk merk is. Op dat moment komt mijn afspraak binnen: Marc Roos. Marc is de bouwer van Open House (en de nieuwe congresruimte onder de luifel van het Innovation Dock), dat over een paar maanden geopend zal worden. Een stevige handdruk. Ik mag hem graag. Eigenlijk al vanaf de eerste handdruk. Een niet alledaagse verschijning op school. Een echte Rotterdammer. Ondanks dat we nagenoeg even groot zijn, heb ik het gevoel dat ik drie keer in hem pas. Zwart leren jas met het insigne van Harley Davidson. Grijze kop. Een zwarte Harley Davidson FLHT 1500 Electra Glide onder zijn kont. Een prachtige fiets. Een sterk merk. Gelijke energieën trekken elkaar aan.
Vandaag geen Harley voor de deur en ook geen Harley jack. Wel in het zwart. Een goede kennis van hem is overleden en vandaag is de uitvaart. Zijn oude onderwijzer van de Lagere School in Oud IJsselmonde en vader van de vriendin van de vrouw van Marc. Schiep een band. Samen whisky’s drinken en slap ouwehoeren.
Terwijl we naar het Innovation Dock lopen vertelt Marc over zijn aanpak van studenten. Provoceren, uitdagen. Aanzetten tot nadenken. Studenten leren binnen het bestek te werken maar buiten de lijntjes te tekenen. Samen met hen de stad in, geveltjes kijken, de straat proeven waarin gebouwd wordt. Marc stelt hoge eisen aan zijn studenten en aan zichzelf. Het moet duidelijk zijn dat ze van Marc Roos les hebben gehad. Zijn naam staat er onder. Marc kan af en toe flink bot zijn, is geen diplomaat. Wordt door sommige collega’s House genoemd, naar de dokter uit de gelijknamige serie. Gaat dwars door uiterlijke vorm heen. Geen respect voor heilige huisjes. Inhoud.
In het Innovation Dock staan we even stil bij het Open House, dat ontworpen is door drie studenten van de Academie van Bouwkunst. Marc heeft er voor gezorgd dat het ook werkelijk gebouwd kon worden. Draagconstructies bedenken, tekeningen maken. Van de oude stempel. Is van alle markten thuis. Of het nou om beton, staal, hout of installaties gaat. Mist dat wel bij de Bouwopleidingen van tegenwoordig. Architecten zijn alleen nog maar vormgevers. Missen het contact met de rauwe werkelijkheid.
Vanmiddag het eerste bouwoverleg over de congresruimte die straks plaats zal bieden aan 170 mensen. Vijf verschillende bedrijven die hier aan werken. Een vaste club van mensen die Marc in de loop der jaren om zich heen verzameld heeft. Voor mij een verademing om te zien hoe efficiënt deze heren omgaan met hun tijd en met elkaar. In het onderwijs zie ik vaak dat mensen elkaar niet meer aanspreken op gedrag. Hoe anders was het in dit overleg. Deze heren schuwen de confrontatie niet. Hoeven niet zo nodig aardig gevonden te worden. Dat blijkt al snel als duidelijk wordt dat er iemand is afgeweken van de tekening. Had flinke gevolgen voor het hele proces. Alles heeft met alles te maken en dan kun je niet in je eentje, zonder te communiceren, besluiten dat je het anders gaat doen. De veroorzaker kreeg er aardig van langs, maar het leuke was dat de rest zich samen met hem bekommerde om tot een oplossing te komen.
De volgende dag met Marc afgesproken in café Courzand. Geen straf om met hem in de kroeg te zitten. Veel gespreksstof. Over de Rotterdam van Koolhaas, over verfoeilijke laminaatarchitectuur. Religie en de onderliggende orde in chaos. Een paar uur later neem ik afscheid van een intens mens. Een man met stevige meningen die niet afhankelijk zijn van het weer of zijn gemoedstoestand, maar gebaseerd op overtuiging en onderzoek. Recht voor zijn raap. Deur niet op een kier maar wagenwijd open. Hij houdt open huis. ‘Gelukkig houdt hij ook van bier, maar dat terzijde.’(citaat van Marc).
Ik ga rijker naar huis dan ik gekomen ben. Weliswaar niet op een Harley maar op de fiets.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)

Dat is inderdaad Marc ten voeten uit. Gelukkig heb ik vaker met hem te maken achter een glas bier dan aan de vergadertafel; dat is genetisch bepaald.
BeantwoordenVerwijderenRik Roos